เสียงธรรมจากห้อง “เมตตาภิรมย์กรรมฐาน”
วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน 2569
เรื่อง กสิณสิบและปรมัตถ์สุข
โดย อาจารย์ คณานันท์ ทวีโภค
กำหนดสติในความรู้สึกตัวทั่วพร้อม ผ่อนคลายร่างกายทุกส่วน ปล่อยวางความเกาะเกี่ยวความยึดมั่นถือมั่นในขันธ์ 5 ร่างกาย น้อมจิตเข้าสู่ความสงบระงับในการปล่อยวางจากร่างกายขันธ์ 5 ประคองสภาวะแห่งความสงบของจิต ปล่อยวางความสนใจในร่างกาย ปล่อยวางผัสสะ ความรู้สึกที่เชื่อมโยงกับขันธ์ 5 ร่างกาย
เมื่อจิตเข้าสู่ความสงบแล้ว ปล่อยวางร่างกายขันธ์ 5 แล้ว เราก็เริ่มทรงสติกำหนดรู้กับลมหายใจ จินตภาพเห็นลมหายใจ เป็นเหมือนกับแพรไหมพลิ้วผ่านเข้าออกกาย สติกำหนดดูกำหนดรู้ตลอด ช่วงลมหายใจทั้งเข้าและออก สติกำหนดรู้ ลมหายใจเข้าและออก เราเป็นผู้ดูผู้รู้ เราไม่ต้องกำหนดลมหายใจ เราเป็นเพียงผู้ติดตามดูติดตามรู้ ลมหายใจตลอดทั้งสายตลอดทั้งกองลม กำหนดรู้ว่าลมหายใจละเอียด ก็รู้ว่าละเอียด ลมหายใจสงบ ก็รู้ว่าสงบ ให้สติติดตามดูติดตามรู้ ตลอดลมหายใจนั้น เมื่อลมหายใจสงบแล้ว เราก็กำหนดจิต ทรงสภาวะแห่งความสงบ ในอานาปานสติกรรมฐาน สงบระงับ ปล่อยวาง ทรงสภาวะอยู่กับปัจจุบันขณะ เข้าถึงเอกัคคตารมณ์ เข้าถึงอุเบกขารมณ์
จากนั้นกำหนด ยกกำลังใจของเราขึ้น กำหนดหยุดจิต หยุดความคิด หยุดการปรุงแต่ง สงบนิ่ง แล้วเดินจิตต่อไป จากฌาน 4 ในอานาปานสติ ขึ้นสู่การเดินจิตสมถะในกสิณ กำหนดน้อมนึก ย้ายสติการกำหนดรู้ในลมหายใจ มาอยู่กับการกำหนดภาพ จากจุดที่จิตของเราหยุด ลมหายใจเป็นหนึ่ง กำหนดน้อมจินตภาพ จากจุดให้กลายเป็นวงกลม จากวงกลม ให้กลายเป็นทรงกลม จากทรงกลม ให้กลายเป็นดวงแก้วใสขึ้น สว่างขึ้น น้อมจิตของเรา จดจ่ออยู่กับดวงแก้วที่สว่างใส กำหนดน้อมเชื่อมโยง เป็นหนึ่งกับจิตของเรา ภาพนิมิตสัมพันธ์จิตใจ ดวงแก้วยิ่งใสสว่าง จิตเราก็ยิ่งใสสว่าง สะอาดปราศจากกิเลสทั้งปวง ทรงสภาวะจิตเป็นดวงแก้วใสสว่าง จากดวงแก้วที่ใสสว่าง กำหนดน้อมนึกขึ้นมา จากอุคคหนิมิต ก้าวเข้าสู่ ปฏิภาคนิมิต น้อมจิตจากแก้วใส ให้กลายเป็นเพชรประกายพรึก คือเพชรลูกทรงกลม ที่เจียระไนละเอียดระยิบระยับ เปล่งแสงออกมาจากภายใน มีเส้นแสงรัศมีเข้มข้น เป็นเส้น เป็นแฉก เป็น 7 สี ทรงสภาวะที่จิต ประภัสสร ทรงสภาวะที่จิต เป็นประกายพรึกเต็มกำลัง
ในขณะที่จิตทรงสภาวะเป็นประกายพรึก ก็น้อมจิต รำลึกนึกถึงบุญกุศล ทาน ศีล ภาวนา ที่เราบำเพ็ญ โดยจำเพาะอย่างยิ่ง บุญกรรมฐานทั้งหลาย และบุญใด ที่เราได้กระทำบำเพ็ญในช่วงเข้าพรรษา กรรมฐานที่เราตั้งใจปฏิบัติ กำหนดน้อมรวมให้บุญมาสะสมรวมไว้ นับตั้งแต่อดีตชาติจนปัจจุบัน ส่งผลให้จิตที่ประภัสสรเป็นประกายพรึกนี้ ยิ่งเปล่งประกายสว่างไปด้วยกำลังของบุญ ทรงสภาวะให้จิตประภัสสรสว่างที่สุด เปล่งประกายระยิบระยับผ่องใสที่สุด จิตเอิบอิ่มเป็นสุขที่สุด จิตที่ประภัสสรนี้ เป็นจิตที่ทรงไว้ ในกำลังแห่งความเป็นทิพย์อภิญญา
จากนั้นน้อมใจทบทวน ในกำลังของกสิณทั้ง 10
ใจกลางดวงจิตที่ประภัสสรนี้ ค่อยๆกำหนดให้ภายใน ปรากฏกำลังของธาตุ มีภาพดินปรากฏอยู่ ภายในจิตประภัสสรสว่าง ก้อนดินที่เป็นทรงกลม อยู่ภายในจิตที่ประภัสสร เป็นประกายพรึกเป็นปฏิภาคนิมิต
จากนั้นเพิกธาตุดินทิ้งไป ปรากฏสภาวะเป็นธาตุน้ำ คือก้อนน้ำทรงกลม อยู่ภายในจิตที่ประภัสสรสว่าง กำลังของธาตุน้ำ ปรากฏรวมในจิต
จากนั้นเพิกธาตุน้ำออก จินตภาพให้เห็น มวลอากาศกระแสลม ที่เป็นเกลียวหมุน อยู่ภายในจิตประภัสสร กำลังแห่งธาตุลม จงปรากฏ
จากนั้นกำหนดจิตต่อไป เพิกธาตุลมออก ปรากฏเป็นภาพกองเปลวไฟ อยู่ภายในจิตอันประภัสสร จิตที่เป็นประกายพรึกสว่าง
จากนั้นกำหนดจิตต่อไป ให้เห็นใจกลางมีลูกแก้วสีขาว ปรากฏขึ้นภายในจิต อันประภัสสรสว่างขึ้น เพิกทรงกลมสีขาวออกไป วรรณกสิณ เพิกสีขาวออก
กำหนดจินตภาพ ให้เห็นทรงกลมสีทอง อยู่ภายในจิตอันประภัสสร เป็นประกายพรึก จากนั้นกำหนดจิตเพิกออก
กำหนดเป็นรูปทรงกลมสีเขียวเข้ม นีลกสิณ อยู่ภายในจิต เพิกทรงกลมสีเขียวเข้ม นีลกสิณออก
กำหนดเป็นทรงกลมสีแดง อยู่ภายในจิต ที่ประภัสสรสว่าง จากนั้นเพิกวรรณกสิณทั้งหมด
กำหนดให้เห็นเป็นที่ว่าง คือมีความกลวง อยู่ภายในจิตอันประภัสสร กสิณที่ว่างปรากฏขึ้น เพิกกสิณที่เป็นที่ว่างออก
กำหนดในกสิณกองสุดท้าย ก็คืออาโลกกสิณ กำหนดให้เกิดแสงสว่างเปล่งประกายเจิดจ้าที่สุด จากภายในดวงจิตที่เป็นปฏิภาคนิมิตนี้ สว่างจากภายใน
เมื่อสว่างจากภายใน เร่งกำลังความสว่างผ่องใส รัศมีของจิต อธิษฐานว่า กำลังของกสิณทั้ง 10 กอง จงผนึกรวมกันเป็นหนึ่ง ในจิตของข้าพเจ้า ขอจงปรากฏสภาวะแห่งความเป็นทิพย์อภิญญา ขอจงกำหนดกำลังความอัศจรรย์ศักดิ์สิทธิ์ แห่งกสิณธาตุทั้ง 4 ขอจงมารวมตัวอยู่ ภายในจิตของข้าพเจ้านี้
จากนั้นอธิษฐานต่อไป ด้วยกำลังของพุทธานุภาพ ขออาราธนากำลังของพระพุทธเจ้า มาสถิตรักษา ปรากฏเป็นพุทธนิมิต ในดวงจิตของข้าพเจ้า ณ บัดนี้ ปรากฏองค์พระเป็นเพชร สว่างเจิดจ้าอยู่ภายในดวงจิต ที่เป็นประภัสสรปฏิภาคนิมิต ทรงสภาวะ ดวงจิตที่มีองค์พระอยู่ภายในสว่างนั้น
อธิษฐานให้ดวงจิตประภัสสรมีองค์พระภายในนั้น ปรากฏอยู่ภายในกายของเรา เคลื่อนดวงจิตประภัสสรที่มีองค์พระ ให้ปรากฏอยู่เหนือเศียรเกล้า คือเทินอยู่บนศีรษะของเรา เปล่งประกายแสงสว่าง พุทธานุภาพปรากฏ สว่างคลุมกาย คลุมอาณาบริเวณ คลุมกายเนื้อ จากนั้นเคลื่อนองค์พระ ที่อยู่ภายในดวงแก้วดวงจิตประกายที่เป็นปฏิภาคนิมิต เคลื่อนลงอยู่ภายในใจกลางศีรษะของเราที่เป็นกายหยาบกายเนื้อ จากนั้นเคลื่อนองค์พระ พร้อมกับดวงจิตประภัสสร ลงมาอยู่ที่อก เคลื่อนดวงจิตองค์พระ ลงมาอยู่ที่บริเวณท้องน้อย ฐานที่ตั้งของจิต จากนั้นตั้งใจว่า เราทรงสภาวะความรู้สึกว่า ดวงแก้วตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย อยู่ที่ตั้งฐานของจิต องค์พระปรากฏชัดเจนอยู่ภายใน แสงสว่างจากจิตที่ประภัสสรและองค์พระ แผ่สว่างกระจายเป็นรัศมีแห่งความเมตตา ทรงสภาวะที่จิตประภัสสร กระแสคลื่นรัศมีจิต เป็นกระแสแห่งเมตตา แผ่ไปไม่มีประมาณ
อธิษฐานจิต ให้รัศมีจิตของเรา กระแสแห่งเมตตาของเรา จงปรากฏเป็นที่รับรู้รับทราบ ต่อบรรดาเทพพรหมเทวา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ท่านทั้งหลายที่มีหน้าที่ ในการกวาดล้าง ในการชำระล้าง ขอให้เห็นแสงสว่าง จากจิตของข้าพเจ้า ขอให้ละเว้น หลีกเลี่ยง ปกปักรักษาคุ้มครองข้าพเจ้า จากภัยพิบัติ จากภัยธรรมชาติทั้งหลาย กำหนดจิต รัศมีความสว่าง จากนั้นกำหนดดูกำหนดรู้ ดวงจิตที่เขาอยู่ในข่าย อยู่ในเขต ที่สร้างบาปกรรมทำเข็ญ จิตมีความมืด กระแสจิตที่อกตัญญูต่อโลก ต่อชาติบ้านเมือง จิตที่มีความเห็นแก่ตัว จิตที่คิดร้าย จิตที่ทำลาย กุศลความดี ไม่มีคุณธรรมศีลธรรมใดๆ เรากำหนดดูกำหนดรู้ ว่านี้เป็นเหตุแห่งภัยพิบัติทั้งหลาย เหตุที่จำเป็นที่จะต้องถูกชำระล้างไป ก่อนการเปลี่ยนยุคสมัย เข้าสู่ยุคชาววิไล เราพิจารณาด้วยจิตที่เป็นอุเบกขา ทุกสิ่งเป็นไปตามกฎของกรรม ใครทำเหตุใดไว้ก็ย่อมรับผลแห่งกรรม ที่ตนกระทำนั้น
สำหรับเรา เราได้เข้าถึงการทำทาน การรักษาศีล การบำเพ็ญภาวนา การแผ่เมตตา จิตเราเข้าถึงไตรสิกขา ความดีทั้งปวง รวมอยู่ในจิตนี้ อธิษฐานขอให้องค์พระ เปล่งฉัพพรรณรังสีเป็นพุทธานุภาพ ให้กำลังบุญ ปกปักรักษาคุ้มครองข้าพเจ้า ครอบครัวของข้าพเจ้า เคหสถานบ้านเรือนของข้าพเจ้า ด้วยกำลังบุญคุ้มครอง ด้วยกำลังแห่งกุศล ขอธรรมจงรักษา ผู้ประพฤติธรรมด้วยเทอญ อธิษฐานน้อมนึก ให้เห็นภาพองค์พระที่เป็นเพชรขนาดใหญ่ คลุมบ้านของเราทั้งหมด คลุมครอบจนลงมาถึงพื้นดิน องค์พระคลุมกายเราทั้งหมด กายเนื้อของเรามีองค์พระ มีพุทธานุภาพคุ้มครอง ให้เราน้อมจดจำพิจารณา กรรมฐานที่เราฝึก การอาราธนาบารมีพระคุ้มครอง ในยามที่เกิดภัยทั้งหลาย จะเป็นเรื่องใดก็ตาม เราก็ฝึก เราก็จดจำ อาราธนาบารมีพระคุ้มครองไว้
จากนั้นอธิษฐานจิต ขอบารมีพระพุทธเจ้าทรงสงเคราะห์ ขอยกจิต อาทิสมานกายของข้าพเจ้าขึ้นไปบนพระนิพพาน ด้วยกำลังของมโนมยิทธิฤทธิ์ทางใจ จิตพิจารณาตัดร่างกายขันธ์ 5 อธิษฐานให้ดวงจิตที่เป็นเพชรประภัสสร พุ่งขึ้นไปบนพระนิพพาน แล้วค่อยๆเปลี่ยนสภาวะ จากดวงแก้วปรากฏขึ้น เป็นกายพระวิสุทธิเทพ กายพระวิสุทธิเทพปรากฏชัดเจนขึ้น อธิษฐานพิจารณาในความเป็นกายทิพย์ เราไม่ใช่ร่างกายที่เป็นขันธ์ 5 กายเนื้อ เราคือกายทิพย์อาทิสมานกาย ที่มาอาศัยขันธ์ 5 ร่างกาย และสมมุติในโลกมนุษย์นี้อยู่เพียงชั่วคราวเท่านั้น ตอนนี้สภาวะจิต กายทิพย์เราปรากฏ ในความเป็นกายพระวิสุทธิเทพ เพราะเมื่อจิตของเราปรารถนาในพระนิพพาน อาทิสมานกายก็เป็นกายพระวิสุทธิเทพ คือกายที่อยู่ในภพ ตัดสิ้นแล้วในวัฏสงสาร อยู่ในสภาวะแห่งพระนิพพาน กำหนดพิจารณาดูกาย ในเครื่องประดับ ในลักษณะ ในรูปลักษณ์ ที่ปรากฏขึ้น ในความสว่าง ในความผ่องใส ทรงสภาวะกายพระวิสุทธิเทพ
จากนั้นจึงค่อยๆน้อมจิตด้วยความเคารพในพระรัตนตรัย อธิษฐานอาราธนาบารมี สมเด็จองค์ปฐม พร้อมด้วยมหาสมาคม คือพระพุทธเจ้าทุกๆพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้าทุกพระองค์ พระอรหันต์ทุกๆพระองค์ บนพระนิพพาน ขอจงปรากฏขึ้น และเราก็จึงค่อยๆ ใช้กายพระวิสุทธิเทพ น้อมกราบลงด้วยความเคารพ เมื่อกราบลงแล้ว เราก็พิจารณา ในอารมณ์แห่งพระนิพพาน ว่าการที่เรายกจิต ขึ้นมาบนพระนิพพานนี้ เราอธิษฐานยกจิตขึ้นมา ด้วยจุดมุ่งหมายสำคัญ คือปรารถนาในพระนิพพาน ปรารถนาในความดับไม่เหลือเชื้อ แห่งการเกิดในสังสารวัฏ เราปรารถนาพระนิพพาน เป็นธรรมฉันทะในความดี ในการสิ้นอาสวกิเลส เราปรารถนามีคติที่ไป สุดท้ายคือพระนิพพานเป็นที่สุด
พิจารณาให้เห็นความทุกข์ ที่ปรากฏขึ้นในโลก ความทุกข์ที่ปรากฏขึ้น จากความเป็นมนุษย์ ความทุกข์ที่ปรากฏขึ้น จากการมีร่างกายขันธ์ 5 มีความเหนื่อย มีความร้อน มีความหิวกระหาย มีความเมื่อย มีความเจ็บไข้ได้ป่วยไม่สบาย มีความเฒ่าชะแรแก่ชรา มีความเสื่อม มีการพลัดพราก จากของรักของเจริญใจ มีความทุกข์ จากปรารถนาที่มันไม่สมหวัง ความทุกข์จากความเหนื่อยยาก ในการเลี้ยงดูชีวิต พิจารณาให้เห็นว่าสุดท้ายแล้ว ทุกข์ทั้งหลายล้วนเกิดขึ้น จากการมีร่างกายขันธ์ 5 นี้ ทุกข์ทั้งหลายเกิดขึ้น จากการที่เราหลงอยู่ในวัฏสงสาร เวียนว่ายตายเกิด พบพานพลัดพราก มีวาระที่เชื่อมโยงกันด้วยความรัก เชื่อมโยงกันด้วยความอาลัย เชื่อมโยงกันด้วยบุญกุศล แล้วก็มีการพบปะ พบพานเชื่อมโยงกันด้วยกรรม ด้วยวิบาก ด้วยแรงอาฆาตพยาบาทจองเวร พิจารณาปล่อยวาง จากร่างกายขันธ์ 5 พิจารณาปล่อยวาง จากความเกาะ ความหลงในวัฏสงสาร
พิจารณาให้เห็นจริงในความทุกข์ ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสสอนไว้ เห็นความวุ่นวาย เห็นความทุกข์ เห็นการเบียดเบียนกัน เห็นความไม่เที่ยง เห็นอนิจจัง คือความแปรเปลี่ยนไป จนไม่อาจยึดมั่นถือมั่น ในสิ่งใดได้ แม้แต่แรงอธิษฐานทั้งหลาย ความรักที่จะพบพานพบเจอกัน ทุกชาติภพไป สุดท้ายมันก็มีวันเปลี่ยนแปลง มีการพลัดพรากไปในที่สุด ทุกสรรพสิ่งล้วนอยู่ภายใต้กฎไตรลักษณ์ คือเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ทุกสรรพสิ่ง ล้วนแล้วแต่ไม่เที่ยง มีเพียงสภาวะเดียว ที่เที่ยงก็คือพระนิพพาน คือปราศจากการเกิดอีกต่อไป ปราศจากการจุติอีกต่อไป ทรงสภาวะอยู่บนพระนิพพาน สุดท้ายทุกดวงจิต ที่เราห่วง ที่เราไปยึดมั่นถือมั่น ว่าเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง คู่รัก โดยปรมัตถ์แล้ว ในที่สุดทุกดวงจิต ก็ต้องเข้าถึงซึ่งพระนิพพานทั้งหมด เพียงแต่จะเร็วก็ดีจะช้าก็ดี พิจารณาให้เห็น พิจารณาปล่อยวาง จากความห่วงทั้งปวง ธรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งมรรคผล เป็นธรรมที่เป็นปัจเจก สภาวะใครทำใครได้ บุญทั้งหลาย ใครทำใครได้ กรรมฐานทั้งหลาย ใครทำใครได้ ความเป็นพระอริยเจ้า นิพพานสมบัติ อริยสมบัติ ใครทำใครได้ สิ่งที่เราช่วยได้ ก็คือการแผ่บุญเท่านั้น ถ้าบุคคลที่เราแผ่ให้เขาไม่รับ เขาก็ไม่ได้ เขาไม่ยินดี เขาไม่อนุโมทนา เขาก็ไม่ได้รับ เขาก็ไม่ได้ เราพิจารณาว่าตัวเรานี้ มีคติในพระนิพพานชัดเจน เราปล่อยวาง เราเข้าใจสภาวะ ความสุข ความเข้าถึงธรรม แต่ละบุคคลนั้น มีความแตกต่างกัน บุคคลทั้งหลาย จะเป็นมนุษย์และสัตว์ มีความยินดีในความสุขที่ต่างกัน บางคนคิดว่า การได้กินเหล้าเมายา ร้องรำทำเพลง ก็คือความสุขของชีวิต บางคนคิดว่า ความสุขของชีวิต คือการที่มีลูกหลาน มีคนรัก มีญาติมิตรทั้งหลาย คอยห้อมล้อม อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา คืออยู่กันยึดกันหลายๆ ขันธ์ 5 รู้สึกว่ามีความสุข มีความอบอุ่นใจ บางคนคิดว่า ความสุขคือการมีทรัพย์สินเงินทองมากมายมหาศาล อยากใช้อยากจับจ่ายสิ่งใดก็ได้ บางคนคิดว่า ความสุขคือการที่มีสุขภาพดี สุขภาพแข็งแรง แต่ในที่สุด สังขารทั้งหลายก็เสื่อม ก็เจ็บไข้ได้ป่วย ก็แตกดับไปในที่สุด บางคนคิดว่า ความสุขนั้นคือการที่ได้ทำทานเยอะๆ ให้อิ่มใจ บางคนก็คิดว่า ความสุขคือการที่เราได้ปลีกเข้าสู่ความสงบสงัดวิเวก อยู่กับจิตของเรา บางคนก็มีความสุขอยู่กับการช่วยเหลือผู้คน ความสุขอยู่กับการสวดมนต์ ความสุขอยู่กับการแผ่เมตตา แต่สุดท้าย สำหรับบุคคลที่เข้าสู่โคตรภูญาณ ความสุขสูงสุดก็คือ ความสุขที่จิตสะอาดจากกิเลส ความสุขจากจิตที่ได้หลุดพ้นจากเครื่องร้อยรัดในสังโยชน์ 10 ในแต่ละข้อ ดังนั้นความสุขของแต่ละบุคคลแต่ละดวงจิตนั้น มีความแตกต่างกัน ไม่มีถูกไม่มีผิด ขึ้นอยู่กับสภาวะจิต สภาวธรรมของดวงจิตนั้น ที่เข้าใจและเข้าถึง ในสภาวะแห่งคำว่าสุขที่ต่างกัน
ดังนั้นเมื่อเราพิจารณาใคร่ครวญถี่ถ้วน แค่คำว่าสุข ส เสือ สระอุ ข ไข่ นั้น ความหมายนัยยะก็มีความแตกต่างกัน ให้เราเข้าใจว่า สุขที่เป็นเอกบรมสุข ความสุขของอริยชน ก็คือความสุขในพระนิพพาน ความสุขจากการสิ้นอาสวกิเลส ความสุขจากการที่ดับไม่เหลือเชื้อ ความสุขที่สิ้นภพจบชาติ ความสุขที่กิจทั้งหลายจบแล้ว เราไม่ต้องเกิดอีกต่อไป ให้เราอธิษฐานจิตขอบารมีพระพุทธเจ้าทรงสงเคราะห์ ขอให้อาทิสมานกายเราปรากฏ อยู่บนวิมานของเราในพระนิพพาน
จากนั้นจึงใคร่ครวญพิจารณา ในอารมณ์แห่งสุขของพระนิพพาน เอกบรมสุข นิพพานัง ปรมัง สุขัง นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง พิจารณาใคร่ครวญ ในนัยยะแห่งความสุขของพระนิพพาน ความสุขจากการที่ไม่ต้องเกิดอีกแล้ว ความสุขจากการที่วิบากกรรมทั้งหลาย ไม่อาจให้ผลกับเราอีกแล้ว ความสุขจากจิตที่สิ้นอาสวกิเลส ไม่มีความเร่าร้อน ไม่มีความห่วงใย ไม่มีความวุ่นวายใดๆ ไม่มีสิ่งใดที่มีผลกับจิตใจของเรา จิตมีเพียงความบริสุทธิ์หมดจด ใสบริสุทธิ์ ตอนนี้ก็ให้เราดูจิตของเรา จิตที่เป็นดวงแก้วใสประกายพรึก ภายในนั้นมันไม่มีแก่น มันใสเข้าไปถึงลึกที่สุด ไม่มีความห่วง ไม่มีวิจิกิจฉา ความลังเลสงสัยในพระนิพพาน ไม่มีความลังเลสงสัยในคุณพระรัตนตรัย จิตสะอาดบริสุทธิ์ ทรงสภาวะแห่งอารมณ์ บนพระนิพพานนี้ไว้ ให้นานที่สุด ทรงตัวที่สุด กายพระวิสุทธิเทพ เปล่งประกายสว่างในวิมานของเรา แต่ละบุคคล ใจเอิบอิ่มที่สุด ดื่มด่ำเอิบอิ่มผ่องใส สว่างที่สุด บุญ ทาน ศีล ภาวนา ทั้งหลาย เป็นปัจจัยเพื่อพระนิพพาน กำลังบุญทั้งหลาย เป็นปัจจัยเพื่อพระนิพพาน
นิพพานปัจจโย โหตุ นิพพานัง ปรมัง สุขัง พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง ทรงสภาวะบนพระนิพพานไว้
เมื่อจิตทรงสภาวะ ความผ่องใส เสวยวิมุตติสุข ในอารมณ์พระนิพพานดีแล้ว เราก็น้อมจิตอธิษฐานต่อไป โลกมนุษย์ทั้งหลาย ล้วนแล้วแต่เป็นสมมุติ โลกนี้ก็มีความวุ่นวายเช่นนี้เป็นปกติ ในทุกยุคทุกสมัย จะร้อยปี พันปี หมื่นปี ก็มีเรื่องวุ่นวาย มันไม่ได้สงบสุขอยู่ชั่วตราบนิจนิรันดร์ มีศึก มีสงคราม มีการเปลี่ยนแปลง มีความวุ่นวายสับสน มีการแก่งแย่ง เอารัดเอาเปรียบกัน เป็นปกติ เราลงมาจุติในครั้งนี้ เพื่อช่วยประคับประคองชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ให้ดำรงคงอยู่ ไม่ว่าจะทำ หรือมีส่วนมากหรือน้อยก็ตาม มาสะสมบุญบารมี คุณความดี ทาน ศีล ภาวนา บนโลกมนุษย์ ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ความวุ่นวายทั้งหลาย เราพิจารณา ด้วยจิตอันเป็นอุเบกขา เห็นความเป็นธรรมดา ของสรรพสิ่ง เห็นความเป็นธรรมดา อนิจจลักษณะ ของโลกใบนี้ ต่อให้มีปรากฏพระโพธิสัตว์เจ้า มาสร้างยุคสมัยแห่งความสงบสุขร่มเย็นขึ้นมา แต่ก็มีช่วงเวลาเพียงช่วงหนึ่ง เมื่อผ่านพ้นช่วงเวลานั้นไป สุดท้ายโลกมันก็เข้าสู่วัฏจักรเดิมของมัน คือมีความเจริญ มีความเสื่อม มีความสุขสงบร่มเย็น มีศึกสงคราม ความวุ่นวาย สลับกันไปมา มีช่วงที่ผู้คนเข้าถึง คุณธรรมศีลธรรม แล้วก็มีช่วงที่บุคคลทั้งหลายบนโลก มีความเสื่อมทรามเสื่อมโทรม ในคุณธรรมศีลธรรม ทุกอย่างมันเป็นวัฏจักร พิจารณาจนจิตของเรา เห็นกระจ่างแจ้งในวัฏฏะ วัฏฏะใหญ่ที่สุดคือวัฏสงสาร วัฏฏะย่อม ก็มีวัฏฏะของจักรวาล พิจารณาลงไปลึก เป็นมหาพิจารณา ว่าโลกนี้มันก็ไม่ได้ดำรงทรงตัว จักรวาลนี้ เอกภพ มันก็ไม่ได้ทรงตัวอยู่ ถึงเวลามันก็มีการแตกดับ ดาวทั้งดวงมันก็มีการแตกดับสูญสลาย กาแล็กซีมันก็มีการแตกดับ ระเบิดเป็นซูเปอร์โนวา กระจายกลายเป็นแสง กลายเป็นพลังงานทั้งหมด แล้วจึงค่อยๆ ก่อเกิดจักรวาลขึ้นมาใหม่ เป็นรอบวัฏฏะแห่งจักรวาล โลกนี้มันก็มีการแตกสลาย แล้วก็มีการก่อกำเนิด ดวงดาวขึ้นใหม่ สรุปแล้วทุกสรรพสิ่งนั้น มันมีการดับสูญ มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ทั้งหมด
เมื่อเราพิจารณาเห็นถ้วนทั่วครบ เป็นมหาพิจารณา เราจึงยิ่งมั่นใจได้ว่า การที่เราตัดสินใจปฏิบัติ เพื่อพระนิพพานเป็นที่สุดนั้น มันก็คือการที่เรา ก้าวเดินตามรอยของพระบาทองค์พระศาสดา ก้าวเข้าสู่พระนิพพาน พระพุทธเจ้า ครูบาอาจารย์ พระอริยสงฆ์ ที่ท่านเข้าถึงความเป็นพระอรหันต์ เข้าสู่พระนิพพานฉันใด ข้าพเจ้าทั้งหลาย ก็ขอก้าวตามรอยเบื้องพระยุคลบาท เข้าสู่พระนิพพานฉันนั้น ด้วยเช่นกัน พิจารณาจนจิต เกิดความกระจ่างแจ้งในธรรม กระจ่างแจ้ง สิ้นอวิชชา ความไม่รู้ ทุกสรรพสิ่งนั้น มันก็เป็นเช่นนี้เอง จิตปราศจากความอาลัย ในวัฏสงสารทั้งปวง
จากนั้นเมื่อเราพิจารณาแล้ว จิตสะอาดจากกิเลสอย่างยิ่งแล้ว จิตทรงในอารมณ์พระนิพพานแล้ว จึงแผ่เมตตา จากจิตที่บริสุทธิ์ที่สุด อาราธนากระแสบุญ จากพระนิพพาน คือบุญบารมี ทาน ศีล ภาวนา บารมี 30 ทัศ ของพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ทุกๆ พระองค์ และกำลังบุญที่เราบำเพ็ญ ในขณะที่ปฏิบัติบนพระนิพพานนี้ น้อมอธิษฐาน เป็นกำลังบุญแผ่เมตตาลงมายังวัฏสงสาร เกื้อกูลมวลหมู่เวไนยสัตว์ ให้มีกำลังแห่งกุศล มีกำลังเชื้อ แห่งความเป็นอริยชน ลงสู่จิตสู่ใจ คุณธรรมศีลธรรม ความดีงาม ความสุข รวมลงสู่จิตสู่ใจ ของสรรพสัตว์ทั้งปวง แผ่เมตตาบุญกุศล กระแสบุญจากพระนิพพานลงไป ยังดวงจิตทั้งหลาย ที่เสวยบุญกุศล อยู่ในภพแห่ง อรูปพรหมทั้ง 4 ภพ แผ่เมตตาลงไป ยังดวงจิตที่เสวยบุญกุศล ในภพแห่งพรหมโลกทั้ง 16 ชั้น แผ่เมตตาลงไป ยังภพของอากาศเทวดาทั้ง 6 ชั้น น้อมกระแสบุญจากพระนิพพาน แผ่เมตตาลงไป ยังภพของรุกขเทวดา ภุมเทวดา ทั่วโลก ทั่วอนันตจักรวาล ทุกดวงดาว แผ่เมตตาลงไป ยังภพที่มีขันธ์ 5 กายหยาบ ภพของมนุษย์และสัตว์ทั้งหลาย ทุกดวงดาวทั่วอนันตจักรวาล แผ่เมตตาน้อมกระแสจากพระนิพพาน ไปยัง ดวงจิตของโอปปาติกะสัมภเวสีทั้งหลาย ทั่วอนันตจักรวาล ชาวเมืองบังบด ลับแล มิติทับซ้อนทั้งหลาย ก็ขอให้ได้รับกระแสแห่งบุญนี้ พลังงานแห่งบุญกุศล ส่งผลถึงทุกดวงจิต ครอบคลุมทั้งอนันตจักรวาล ครอบคลุมทั้งวัฏสงสาร ด้วยกำลังของพุทธานุภาพ แผ่เมตตาไปยัง ดวงจิตดวงวิญญาณ เปรต อสุรกายทั้งหลาย แผ่เมตตาให้กับ ดวงจิตดวงวิญญาณ ที่เสวยวิบากกรรม อยู่ในนรกภูมิ ลึกที่สุดจนถึง โลกันตมหานรก
จากนั้นอธิษฐานจิตอาราธนาบารมี สมเด็จองค์ปฐม ทรงเมตตาสงเคราะห์ ปรากฏขึ้นในปางกายพระวิสุทธิเทพ แผ่เมตตาเปิดโลก เปิด 3 ภพภูมิด้วยเทอญ ทรงสภาวะ ซึมซับกระแสพลังงานที่พระพุทธเจ้าเปิดโลก แผ่เมตตา 3 ภพภูมิ ทั่ววัฏสงสาร น้อมให้กระแสกุศล ที่พระพุทธองค์ทรงสงเคราะห์ โปรดหมู่เวไนยสัตว์ ซึมซับลงสู่จิตสู่ใจของเรา ให้ใจของเรา มีเมตตา ให้ใจของเรา มีความกรุณา ให้ใจของเรา มีมุทิตา ให้ใจของเรา มีอุเบกขา อันไม่มีประมาณ
จากนั้นอธิษฐานจิต อาราธนาขอบารมี พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ทุกๆ พระองค์บนพระนิพพานสงเคราะห์ อาราธนากระแสบุญจากพระนิพพาน คลุมบุญลงมา ครอบคลุมคุ้มครองโลกใบนี้ ให้ผ่านพ้นช่วงวิกฤต ช่วงภัยพิบัติรุนแรง ช่วงเปลี่ยนผ่าน ช่วงชำระล้าง โลกใบนี้ ขอให้ผ่านพ้น เข้าสู่ยุคชาววิไลโดยพลัน ขอให้โลกนี้ กลับฟื้นคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์ สันติสุขร่มเย็น
จากนั้นน้อมอาราธนาบารมีพระคลุม บุญคุ้มครองประเทศไทยทั้งหมด คุ้มครองบุคคลทั้งหลายที่พึงอยู่รอดจากภัยพิบัติ จากการเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย อาราธนาบารมีพระคุ้มครองเขตพระพุทธศาสนา ขอจงมีความบริสุทธิ์หมดจด กำลังพุทธานุภาพคุ้มครอง วัด สถานปฏิบัติธรรมทุกแห่ง พระพุทธรูปทุกพระองค์ พระเครื่อง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย วัตถุมงคลทั้งหลาย พระธาตุ พระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุเจดีย์ ขอจงมีความศักดิ์สิทธิ์ มีพุทธานุภาพ สลายล้างอลัชชี ออกจากเขตพระพุทธศาสนา ขอกระแสมรรคผลพระนิพพาน กระแสโลกุตรธรรม หลั่งไหลลงสู่ดวงจิต ความคิด การปฏิบัติ ทาน ศีล ภาวนา ของท่านทั้งหลาย ที่เป็นพุทธบริษัทสี่ ไม่ว่าจะเป็นฆราวาสหรือบรรพชิต ขอจงน้อมรับกระแสแห่งพระนิพพาน ขอการปฏิบัติการเจริญพระกรรมฐาน จงมีความก้าวหน้า ฌาน ญาณ ทั้งฌานสมาบัติก็ดี ญาณเครื่องรู้อันเป็นทิพย์ก็ดี ขอจงเป็นญาณเครื่องรู้อันเป็นไป เพื่อความบริสุทธิ์หมดจดในพรหมจรรย์ ขอญาณเครื่องรู้ทั้งหลาย จงเป็นไปเพื่อความหมดจดในความสิ้น ซึ่งอาสวกิเลสทั้งปวงด้วยเทอญ
จากนั้นอาราธนากระแสบุญจากพระนิพพาน คลุมคุ้มครองสถาบันพระมหากษัตริย์ องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระบรมราชินี พระบรมวงศานุวงศ์ทุกๆ พระองค์ บุคคลทั้งหลายที่เป็นปิยะชน บุคคลทั้งหลายที่มีจิตอันบริสุทธิ์ ในการทำนุบำรุงชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ ปราศจากเลศนัย หรือสิ่งใดที่แฝงเร้น ขอกำลังบุญจงคุ้มครองท่านทั้งหลาย ให้เจริญรุ่งเรืองก้าวหน้า ขอให้อำนาจทั้งหลาย ทรัพย์ทั้งหลาย พละทั้งหลาย จงปรากฏต่อท่าน ให้มีกำลังในการช่วยเหลือ ทำนุบำรุงชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
จากนั้นอธิษฐานจิต ขอบารมีพระทรงสงเคราะห์ ขออาราธนาท่านทั้งหลาย เทพพรหมทั้งหลายที่เป็นใหญ่ มีพระอินทร์ ท่านท้าวสหัมบดีพรหม ท้าวมหาราชทั้ง 4 ขอเมตตา ปรากฏบนพระนิพพาน ให้ข้าพเจ้าได้กราบ จากนั้นให้เราแต่ละบุคคล อธิษฐานจิต ขอท่านทั้งหลายเมตตาสงเคราะห์ เกื้อกูลข้าพเจ้า จดจำข้าพเจ้าไว้ ขอให้บริวารทั้งหลายของท่าน ได้จดจำข้าพเจ้าไว้ ขอให้เกื้อกูลสงเคราะห์ข้าพเจ้า ปกปักรักษาข้าพเจ้าเต็มกำลัง ในยามที่เกิดช่วงเวลาแห่งการชำระล้าง วิกฤตภัยพิบัติทั้งหลายด้วยเทอญ
จากนั้นให้เราน้อมกราบทุกท่านทุกๆ พระองค์ อธิษฐานจิตว่า ขอบุญกุศลที่เราทำ ที่ผ่านมาในอดีตจนปัจจุบัน วันนี้ก็ได้ถวายมหาสังฆทาน 12 ชุด ก็ขอให้กำลังบุญนี้ ถึงทุกท่านทุกๆ พระองค์ด้วยเทอญ เมื่อกราบลาท่านเรียบร้อยแล้ว ก็กำหนดจิต กราบลาสมเด็จองค์ปฐม พระพุทธเจ้าทุกท่านบนพระนิพพาน แล้วก็ครูบาอาจารย์ทั้งหลาย เทพพรหมเทวาทั้งหลายอีกครั้งหนึ่ง ด้วยความนอบน้อม ด้วยความเคารพ
เมื่อกราบลาแล้ว ก็พุ่งจิตกลับลงมา ยังโลกมนุษย์ เป็นแสงสว่าง คลุมกายเนื้อขันธ์ 5 อาราธนาบารมี กำลังบุญจากพระนิพพานคลุมกาย คลุมบ้านเรือนเคหสถาน จะอยู่ในประเทศใดก็ตาม ก็ขอให้กำลังพุทธานุภาพ คลุมคุ้มครองให้ปลอดภัย จากภัยพิบัติทั้งปวง อาราธนากระแสบุญจากพระนิพพาน ลงมาคลุมฟอกธาตุขันธ์ ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง จงกลายเป็นแก้วใสสะอาดบริสุทธิ์ โครงกระดูกทั่วร่างกาย จงกลายเป็นแก้ว ใสสะอาดบริสุทธิ์ หลอดเลือด เส้นเอ็น จงปลอดโปร่งโล่งสะอาดใสบริสุทธิ์ เซลล์ทุกเซลล์ทั่วร่างกาย อาการทั้ง 32 อวัยวะภายในทุกส่วน จงกลายเป็นแก้วใสบริสุทธิ์ ธาตุธรรมฟอกธาตุขันธ์ ชำระล้างสลายเซลล์มะเร็ง เซลล์เนื้องอก ซีสต์ เซลล์ที่ผิดปกติ พยาธิสภาพทั้งหลาย เชื้อโรคทั้งหลาย จงสลายตัว โรคภัยไข้เจ็บ จงสลายตัวไป จากร่างกายขันธ์ 5 นี้ กำหนดน้อมให้บุญกุศล ส่งผลสว่างผ่องใส
จากนั้นอธิษฐาน ขอสายบุญ สายทรัพย์ สายสมบัติ สายบารมี จงเปิด ขอจงปรากฏความคล่องตัว ความรุ่งเรืองขึ้น สู่ยุคชาววิไล ขอให้กำลังอภิญญาสมาบัติทั้งหลายของข้าพเจ้า สายบุญ สายทรัพย์ สายสมบัติของข้าพเจ้า กำลังบุญกำลังกุศลใหญ่ของข้าพเจ้า จงเปิด จงพร้อม จงปรากฏขึ้น
จากนั้นกำหนดให้เห็นกายเนื้อของเรา เปล่งประกายสว่างผ่องใสเป็นเพชร กำหนดพิจารณาอธิษฐาน ขอบุญไหลเวียนหล่อเลี้ยงร่างกายขันธ์ 5 นี้ ขอบุญจงหล่อเลี้ยงชีวิตนี้ คุ้มครองชีวิต รักษาชีวิตนี้ ให้บุญรักษา ขอเทวดาพรหมจงคุ้มครองร่างกายขันธ์ 5 เทวดาพรหมจงเมตตาคุ้มครอง ให้สติยับยั้งข้าพเจ้า จากบาปอกุศล จากภยันอันตราย จากภัยพิบัติทั้งปวง ขอเทวดาพรหม ดลจิตดลใจให้ข้าพเจ้า อยู่ในที่ที่ปลอดภัย ดลจิตดลใจให้ข้าพเจ้า อยู่กับกัลยาณมิตร อยู่กับบุคคล ที่เป็นบัณฑิต ไม่หลงเข้าไปอยู่ในหมู่คน ที่อยู่ในหมู่ภัยพาล ที่อยู่ในเขตแห่งการกวาดล้าง การชำระล้างใดๆ
จากนั้นจึงค่อยๆ น้อมจิตโมทนาสาธุกับกัลยาณมิตรทุกคน ที่มาเจริญพระกรรมฐานร่วมกันในวันนี้ และที่มาฟัง มาปฏิบัติต่อในภายหลัง จากนั้นให้หายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ 3 ครั้ง หายใจเข้าครั้งที่ 1 ‘พุท’ ออก ‘โธ’ หายใจเข้าช้าลึกยาว ครั้งที่ 2 ธัมโม หายใจเข้าช้าลึกยาว ครั้งที่ 3 สังโฆ อธิษฐานจิต ขอกำลังพุทธานุภาพ ธรรมานุภาพ สังฆานุภาพ คุ้มครองกาย วาจา ใจ ของเรา สำหรับวันนี้ ก็ขอโมทนาบุญกับทุกคน ที่ร่วมบุญร่วมกุศล ทั้งการถวายมหาสังฆทานก็ดี ทั้งการเจริญพระกรรมฐาน เป็นนิจเป็นประจำทุกสัปดาห์ก็ดี
สำหรับวันนี้ก็มีเรื่องแจ้งให้ทราบ สองสามเรื่อง เรื่องที่ 1 คือ วันนี้ก็ได้ถวายมหาสังฆทานไปทั้งหมด 12 ชุด ด้วยปัจจัยของเราทุกคน ที่ร่วมกันเป็นสามัคคีธรรม ขอให้กำลังบุญนี้ จงส่งผลถึงทุกท่าน และญาติมิตรปิยะชนทั้งหลาย
ส่วนเรื่องที่ 2 ก็คือ ในสัปดาห์หน้า วันที่ 8 พฤศจิกายน ก็จะเป็นวันที่หมู่คณะพวกเรา จะได้ไปร่วมถวายองค์กฐิน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระผาติกรรมที่วัดท่าซุง ซึ่งในหมู่คณะรวมทั้งคณะครูเกด คณะเมตตาสมาธิ ก็ได้ถวายทั้งหมด 4 ชุด 4 องค์พระ คือพระ 4 ศอกองค์ใหญ่ ปิดทองประดับเพชร ถวายเป็นพระผาติกรรม เป็นองค์ของกฐิน 4 องค์ รวมยอดก็ประมาณ 400,000 บาท ตอนนี้ก็ยังขาดอยู่อีกนิดหน่อย ประมาณ 20,000 บาท ถึงจะครบถ้วน ท่านใดที่ปรารถนาจะปิด ก็คิดว่ามีคนรอปิดอยู่นะ ท่านใดที่ยังไม่ร่วม ก็ขอเชิญร่วมได้ และท่านใดที่จะไปร่วมถวายด้วย กำหนดคร่าว ๆ ก็คือ เวลา 07.00 น. ก็จะเป็นช่วงที่เรา ไปถวายพระผาติกรรม เวลาประมาน07.00 น. นัดกันที่บริเวณมหาวิหาร 100 ปี วิหารใหญ่ที่เขาทำพิธีประมาณ 07.00 น. แล้วพอช่วง 08.00 น. ก็จะเป็นช่วงเวลา ที่เขามีพิธีบวงสรวงของที่วัด และอีกทีหนึ่งก็ช่วงบ่าย เป็นพิธีกาลกฐิน สำหรับท่านใดที่จะไป เดินทางไปถวายด้วย ก็พบเจอกันได้ตามเวลาที่นัดหมายคร่าว ๆ นี้
ส่วนในวันที่ 8 นี้ เนื่องจากอาจารย์เดินทางไกลไปต่างจังหวัด สัปดาห์ที่ 8 นั้น ก็ขออนุญาตงดสอน 1 วัน แล้วก็สัปดาห์ที่ 15 ก็จะมีสอนพิเศษอีก 1 วัน ก็อาจจะต้องงดนะ แต่วันที่ 14 จะเป็นวันเสาร์ 5 14 เดือนนี้ ท่านใดที่สะดวกไปรับยันต์เกราะเพชรที่วัดท่าขนุน ก็สามารถเดินทางไปกันเองได้ หรือท่านใดที่ไม่สะดวก ก็รับยันต์เกราะเพชรจากที่บ้าน เปิดคลิปวิดีโอ เปิดไฟล์ แล้วก็อธิษฐานตั้งจิตตามไป
ส่วนเรื่องสุดท้ายที่จะแจ้งให้ทราบก็คือ สำหรับเมตตาสมาธิครั้งที่ 12 ที่จัดที่สมาคมศิษย์เก่าธรรมศาสตร์ ตอนนี้ก็เต็มเรียบร้อยแล้ว ก็จะมีบางท่านที่เลยเวลา ที่ว่าไม่ได้โอนปัจจัยมาในการมัดจำ อันนี้ก็ขออนุญาต ให้กับท่านที่โอนมัดจำมาเรียบร้อยแล้วนะครับ ซึ่งตอนนี้ครบแล้ว ก็มีบางท่านที่ได้ลงทะเบียนแต่ยังไม่ได้โอนมัดจำ ยังไม่ดำเนินการอะไรเลยก็ขออนุญาตผ่าน และครั้งนี้ขออนุญาต เนื่องจากสถานที่มีความคับแคบกว่าที่จุฬาฯมาก ดังนั้นก็ไม่สามารถรับบุคคลที่ Walk-in คือคิดว่าเราจะมาวันงานเลย ก็ขออนุญาตว่า ไม่สามารถมาได้นะครับ
ส่วนเรื่องสุดท้ายก็เป็นเรื่องสำคัญ อันนี้ก็ในฐานะของครูบาอาจารย์ ก็จำเป็นที่จะต้องเตือนลูกศิษย์เท่าที่พอทำได้ ในเรื่องภัยพิบัติที่จะเกิด ในการเตรียมตัว ถ้าเป็นไปได้ เราก็อย่าไปแตกตื่นอะไรมาก มันอาจจะไม่ได้ร้ายแรงขนาดหนัก ชนิดที่ว่ายิงอาวุธนิวเคลียร์ เพราะว่าสงครามมันเปลี่ยนรูปแบบ ไปเรียบร้อยแล้วจากยุคก่อน แต่ว่าความวุ่นวายในหลาย ๆ เขต โดยเฉพาะอย่างยิ่งในต่างประเทศ ก็อย่างที่อาจารย์ได้เตือนว่า ถ้าเป็นไปได้ควรจะกลับมาได้แล้วประเทศไทย แล้วก็ไม่ว่าจะอยู่ประเทศใดบนโลกใบนี้ ตอนนี้ก็ควรจะต้องเตรียมเสบียงไว้อย่างน้อย อย่างน้อยที่สุด 3 วัน 7 วัน 15 วัน ขึ้นอยู่กับอยู่ในเขตไหน ในบางเขตในบางประเทศ อยู่ในเขตที่ค่อนข้างอันตรายค่อนข้างสูง ถ้ากลับได้รีบกลับ ก่อนที่จะไม่มีเครื่องบินให้กลับ เพราะว่ามันจะมีการโจมตีทางไซเบอร์ ที่ทำให้สนามบิน ไม่สามารถบินได้ อันนี้เริ่ม ๆ เกิดในหลาย ๆ ประเทศแล้วนะ อย่าตายใจเกินไป ถ้าอยู่ในเขตบางประเทศ ที่จะเกิดภัยพิบัติอื่นด้วย เช่น บางจังหวัดบางประเทศ ที่มันมีน้ำท่วม ก็ควรจะต้องเตรียมถุงเตรียมเป้ยังชีพ เผื่อที่จะต้องย้ายออกจากบ้าน ในกรณีที่เกิดภัยพิบัติ บางเรื่องบางเหตุการณ์ แต่ถ้าสำหรับทั่วไป อย่างในประเทศไทย ส่วนใหญ่หลาย ๆ ส่วน อันที่จริงก็เตรียมไว้ แต่อยู่ที่บ้าน ไม่จำเป็นต้องคิดว่าเราจะต้องย้ายหนีไปไหน ถ้าไม่ใช่ว่าอยู่ในพื้นที่ ที่อยู่ในเขตที่ต้องโดนกวาดล้างจริง ๆ
และก็ให้คิดสมมุติฐานคร่าวๆ เผื่อไว้ สถานการณ์คือ ถ้าไฟฟ้าดับ ไม่มีไฟฟ้า พอไม่มีไฟฟ้า มันก็จะไม่มีปั๊มน้ำ น้ำมันก็จะไม่ไหล เป็นเวลา 3 วันอยู่ได้ไหม 7 วันพออยู่ได้ไหม แต่ในประเทศไทยเอง คาดว่าไฟฟ้าจะดับประมาณ น่าจะประมานสัก 3 วัน แต่ในบางประเทศอาจจะดับเป็นเวลานานกว่านั้น ก็ให้เราคิดเผื่อด้วย ในการเตรียมอาหารต่างๆ อันนี้ก็แจ้งให้ทราบ แล้วก็ถ้ามันมีความวุ่นวาย เกิดขึ้นบนท้องถนน ไม่ว่าเป็นที่ใดก็ตาม เรื่องใดก็ตาม ห้ามออกไปเด็ดขาด มันจะไปตรงกับคำทำนาย ในยุคก่อนที่ว่ามืดไป 3 วัน 7 วัน มืดไปครึ่งเดือน ถ้าใครมาเคาะประตู อย่าเปิดรับ พยายามอยู่แต่ในบ้านของเราเองเงียบๆ พยายามภาวนาไป แล้วถ้าเกิดเหตุการณ์ขึ้นจริงๆ หรือไม่สามารถย้ายออกไปได้ เช่น อยู่ในต่างประเทศ แล้วไม่คิดว่าจะย้ายกลับมา ถ้าเกิดเหตุการณ์ความวุ่นวายเต็มที่ขึ้น ก็อาราธนาบารมีพระ อาราธนาองค์พระครอบคลุมบ้านเราไว้ คลุมคนเราไว้ แล้วก็ตั้งจิตยกจิตขึ้นไปบนพระนิพพาน ตั้งใจเจริญพระกรรมฐาน ตลอดช่วงเวลาของความวุ่นวาย ตั้งใจไว้เช่นนี้ อันนี้ก็คือคำแนะนำ
สำหรับวันนี้ ก็ขออนุโมทนาบุญกับทุกคน ให้คุณบารมีของพระพุทธเจ้า พระธรรม พระอริยสงฆ์ ครูบาอาจารย์ หลวงพ่อ เมตตาสงเคราะห์ทุกคน ให้รอดพ้นปลอดภัยจากภัยพิบัติ ผ่านเข้าสู่ยุคชาววิไลกันได้ครบถ้วนกันทุกคน หลังจากการกวาดล้าง หลังจากช่วงชำระล้าง ซึ่งน่าจะมีเหตุการณ์ใกล้ๆ มากๆ จะค่อยๆ กระทืบเร็วขึ้น เร็วขึ้น เห็นสิ่งต่างๆ ชัดเจนขึ้น ก็ให้เราอุเบกขา กำหนดรู้ไว้ตามที่อาจารย์ได้เตือนไว้ ในประเทศไทยอย่าลืมนะ ไม่ต้องกลัวอะไรไปมากเกินไป น่าจะอยู่ได้ในหลายพื้นที่ นอกจากไปเจอบางพื้นที่ ที่มีน้ำท่วมบ้าง แผ่นดินไหวบ้าง ดินโคลนถล่ม หรือภัยพิบัติอื่นบ้าง ที่เหลือก็เตรียมอยู่ที่บ้านไว้นะ เจริญกรรมฐานให้มากขึ้น พิจารณาตัดร่างกาย พิจารณามรณานุสติมากขึ้น ถ้าเราอยู่ในเกณฑ์ของบุคคล ที่จะต้องมาช่วยทำนุบำรุงในยุคชาววิไล เราก็รอด แต่ถ้าเราอยู่ในเกณฑ์ ที่จะไปนิพพานเลย เราก็ไม่ต้องไปเสียดายอะไร ให้เรากำหนดรู้ ว่าทุกอย่างมันก็ตามเหตุตามปัจจัยตามวาระของแต่ละบุคคล สำหรับวันนี้ก็ให้เรามีสติไว้ ไม่แตกตื่น ไม่ตระหนก แต่เตรียมการเพื่อให้เราไม่ลำบากจนเกินไป ไม่ทุกข์จนเกินไป พอรู้เหตุการณ์บ้าง พอไม่ให้วุ่นวายสับสนจนเกินไป
สำหรับวันนี้ก็ขอโมทนาบุญกับทุกคน สวัสดี
ถอดเสียงและเรียบเรียงโดย: รัตนา วงศ์ดีประสิทธิ์
